En dan krijg je te horen dat je per direct moet stoppen met turnen!

Het heeft even geduurd voordat ik mijn tegenslag op mijn site heb gezet. Ik wilde even mijn draai vinden, want als je leven al vanaf je 6e in het teken van turnen staat, je gaat naar school en naar je trainingen toe en dan is die levenstijl opeens helemaal anders. Het is wel een hele rare ervaring als je weer helemaal lekker bezig bent en de vrijdag ervoor uitgenodigd wordt om voor Nederland eind oktober samen met Sanna en Yin Jij naar Liesthal te gaan, je bij een routine onderzoek in het AMC een MRI krijgt van een oude rugblessure om deze hiermee in de gaten te houden en de orthopeed je mededeeld dat je per direct moet stoppen.

Dat was wel even slikken, want ik had dit eigenlijk niet verwacht.
Bij een voorwedstrijd in maart 2009 toen ik jeugd 1 was, heb ik een harde val op de balk gemaakt.
Ik ging met flik loopsalto volledig naast de balk. Ik kwam in eerste instantie met mijn dijbeen en heup op de balk terecht en daarna met mijn rib op de balk. Met die val is er een breuk in mijn groeikern gekomen. Maar de pijn op mijn heup en dijbeen overheerste. Mijn bovenbeen werd ook helemaal blauw en later zwart. Ik heb aardig wat behandelingen gehad om deze blessure weg te krijgen. Volgens mij heb ik bijna een jaar met die plek op mijn been rondgelopen. Op dat moment had ik geen klachten aan mijn rug, maar na anderhalf jaar kreeg ik last van mijn rug.
Er zijn toen foto’s gemaakt en men zag dat er een oude breuk zat, dus dat verklaarde mijn pijn aan mijn rug die ik af en toe had wel. De breuk zat wel op een vervelende plek, namelijk bij de groeikern.

Daarom werd er besloten om mijn rug gewoon in de gaten te houden en zo te kunnen zien of er geen verslechtering op zou treden. In februari van dit jaar was er ook een mri gemaakt en de volgende zou weer in september plaatsvinden. Het AMC heeft de beslissing van stoppen genomen omdat er meerdere wervels waren aangetast en dat vonden zij niet meer verantwoord. Ik werd doorverwezen naar Professor Olm die aan het AZU verbonden is. Ik kon daar gelukkig na een week al terecht. Hij is een specialist op deze afwijking in mijn rug en hij kon dan precies zeggen hoe ernstig het was en welke stappen er ondernomen moesten worden.
Ik ging bloednerveus naar het ziekenhuis toe. Ik was bang dat ik meteen geopereerd zou moeten worden. Ondanks dat ik niet meer mocht turnen, wat ik echt verschrikkelijk vond, was het nieuws van hem toch positief.
Mijn groeikern is door de val gecrasht. De groei is dus niet verder gegaan. Wel aan de achterkant van mijn wervel, maar niet aan de voorkant. Daar is een wig in mijn rug ontstaan, welke de pijn veroorzaakt. Omdat ik nog niet uitgegroeid ben, kan er nog wat herstel optreden. Ik moet dus zorgen dat ik zo min mogelijk herhaaldelijke schokbelasting onderga. Bij turnen is dit alleen maar het geval. Ik hou de pijn nog twee jaar en dan ben ik uitgegroeid en zijn mijn wervels volgroeid en uitgehard. De kans is groot dat twee wervels dan aan elkaar gegroeid zijn, maar dat hoeft op die plaats van mijn wervelkolom geen probleem te zijn. Als de pijn dan nog steeds blijft, zal er misschien wel een operatie moeten plaatsvinden en dan worden de wervels vastgezet en bijgeschaafd. Maar dat verwacht hij niet. Na die twee jaar mag ik waarschijnlijk gewoon weer alle sporten beoefenen.
We waren dus wel blij met het nieuws van de professor.
Maar wat mag ik dan wel? Erg veel blijft er niet over als je geen schokbelasting mag ondergaan. Zwemmen, daar vind ik echt niets aan, Wielrennen, deed ik wel op de powerBIKE, maar dit als sport, nee.

Ik ben de eerste twee weken gewoon iedere dag nog naar de zaal gegaan en ben maar gaan lesgeven. Niet echt makkelijk, want eigenlijk wil je zelf turnen. Lesgeven is wel iets wat ik heel leuk vind, maar mag dit wel? Gelukkig mag ik dit doen. Uiteraard moet ik wel opletten. Stuiterend liep ik door het huis, want ik kon mijn energie niet kwijt. Ik wil echt blijven sporten en niet maar 1x per week. Dat is niet makkelijk, want als je niet aan topsport doet, dan train je niet veel.
Een andere passie van mij is dansen. Liesbeth Lim zei tegen mij dat ik dit best mocht gaab doen. Mijn voorkeur gaat toch uit naar Modern en Jazz en hier komt niet veel schokbelasting in voor. Af en toe een sprongetje, maar dat is niets bij wat ik met turnen deed. Dans nu bij het Amsterdam Dance Center. Dit is een gaaf concept. Eigenljik een sportschool maar dan voor dansers. De choreografen zijn van een hoog niveau Uri van So you think en ook Laurent geeft gastlessen. Dus het is echt gaaf en als ik wil, kan ik zeven dagen per week dansen. Ik doe wel met de volwassenen mee, want het niveau van de jeugd was te makkelijk voor mij.
Met twee keer in de week lesgeven, drie tot vier keer per week dansen en krachttraining in de fitness heb ik mijn draai weer gevonden.

Door het lesgeven blijf ik gelukkig nog wel verbonden met het turnen en kom natuurlijk ook naar de wedstrijden kijken. Meiden allemaal heel veel succes. Ik had het liefst mijn passie turnen nog willen blijven doen, maar helaas is dit niet meer mogelijk. Je hebt maar 1 rug en daar moet ik nog heel lang mee doen. Ik denk dat ik mijn site nog gewoon in de lucht hou, als een soort dagboek voor later. Tenslotte heb ik deze al vanaf mijn 9e. Een vriend van ons is een filmpje van mijn turnprestaties aan het maken om het mooi af te sluiten. Deze zal ik uiteraard op mijn site zetten en eerdaags zal ik ook wel wat beelden van mijn dansprestaties laten zien. Wat ik wel heel jammer vind is dat ik mijn vrije oefening niet heb kunnen turnen. Ik vond het zo’n mooie vrije oefening. Gemaakt door Nel. Maar die ga ik mijn moeder nog laten filmen, alleen dan zonder series. Ik merk dat ik wel steeds wil gaan bruggen, want dat was echt mijn favoriete toestel. Ik doe het niet, want dan wil ik weer meer.
Tot op de wedstrijden, maar dan als toeschouwer en als hele grote turnfan.

Begin seizoen 2011-2012

Omdat ik in Alphen a/d Rijn op een LOOT school zit, loopt mijn vakantie anders dan die van de Batomeiden. Ik moest op 21 augustus naar school en de meiden gingen toen op stage.
Bij Bato is het traditie dat de eerste twee weken van het seizoen een stage is. Meestal is deze Stage in Tsjechie, maar dit jaar gingen ze naar Almelo. Ik ging niet mee, want om nu de eerste twee weken van school te missen met drie nieuwe vakken, dan loop je meteen aan het begin van het jaar achter de feiten aan. Ik ben wel in het weekend naar Almelo gegaan. De eerste week van de stage, trainde ik bij DOS in Alphen en deed ik krachttraining in de fitness met mijn vader en trainde ik op de powerBIKE. Mijn benen moet heel sterk worden, zodat mijn knie niet weer uit de kom schiet. Met de powerBIKE kreeg ik behoorlijk gespierde benen. De tweede week trainde ik gewoon in onze eigen zaal, maar dan met de heren van PAX mee. Dus het ging allemaal prima met mijn opbouw en Chantysha trainde ook met mij mee de tweede week, want haar opa was tijdens haar stage overleden. Zij is daarom teruggekomen naar huis.

Zomervakantie 2011

Deze zomer ga ik 12 dagen met Elise mee naar Kroatie. We wilden gezellig met onze moeders vakantie inkopen doen. Dit hebben

Op 23 juli hadden we bij Bato de seizoensafsluiting in Bloemendaal. Gezellig op het strand met elkaar wat drinken en kletsen en de kleine meiden stonden buiten op de trampolines. Er stond behoorlijk wat wind, dus wij bleven lekker binnen. De meeste hadden vakantie. Chantysha maakt deel uit van het EYOF team, dus die ging naar Heerenveen en dan naar Turkije. Succes meiden en geniet van dit mooie toernooi. Annabelle en ik gingen nog een aantal dagen trainen voordat ik op vakantie ga met Elise. Mijn trainingen gingen heel lekker.
Op 1 augustus vertrok ik met het vliegtuig naar Kroatie. Dat begon lekker met stress. Ik mocht niet mee omdat ik geen kopie paspoort van mijn ouders had en een brief met toestemming van hen.
Mijn moeder had het nog bij het reisburo, maar dat was allemaal niet nodig. Tim met wie ik meevloog was 18 en die mocht mij gewoon begeleiden. Mooi niet dus. Mijn ouders waren al in hun huis in Frankrijk. Mijn tante bracht me naar schiphol en toen ik bij Tim was, dacht zij dat het allemaal in orde was. Die kon ik dus bellen en ze kwam met spoed terug.
Gelukkig hebben mijn ouders alle apparatuur in huis, dus konden zij zorgen dat ik de benodigde papieren allemaal kon aanleveren en uiteindelijk toch meemocht. Mijn vakantie met Elise was echt heel leuk. Heerlijk weer. We zijn naar de watervallen geweest, naar een beachparty, gezellig naar de disco geweest, lekker gewinkeld, maar vooral heel veel zon en zee.
Ook hebben we na een aantal dagen echt rust genomen te hebben het krachttrainen weer opgepakt.
Het was echt supergezellig met de turnfamilie Feddema. Hartstikke bedankt dat ik met jullie mee mocht op vakantie.
Na 12 dagen vloog ik terug naar Nederland en vloog ik de volgende dag met mijn nichtje naar Frankrijk naar mijn ouders toe. Ook in de Dordogne was het heerlijk weer en ben ik weer langzaam gaan afbouwen met wat vroeger naar bed te gaan en ben ik samen met mijn vader weer gaan trainen. Ik heb foto’s van de vakantie op mijn website geplaatst.

Bato Kampioenschappen

Op 26 juni hebben we Bato Kampioenschappen. Ik had besloten om mee te gaan doen. Uiteraard helemaal aangepast, maar ik vond het wel heel leuk om weer eens een wedstrijd te gaan turnen.
Op sprong deed ik een yourchenko gehurkt, korte brugoefening met een jeager en een streksalto af, balk ook nog niet veel, maar wel voor het eerst mijn dubbel pirouette en die ging heel goed. Tot slot mijn nieuwe vloeroefening op Ricky L met Born again. Eerste serie deed ik dan wel 2,5 schroef en een overslag schroef, maar daarna was het hangen en wurgen, want mijn conditie was nog niet best.
Maar ik vond het heel leuk dat ik weer een wedstrijd geturnd had. Chantysha was eerste geworden.
Het was echt heel gezellig en een lekker ontspannen wedstrijd.
27 juni ging ik samen met Kate naar de testtraining. Op deze training moet je laten zien hoe ver je bent. Dit wordt dan beoordeeld door de Jong Oranje coach en een jurylid. Na een week zouden we de uitslag krijgen. Mijn test training ging hartstikke lekker, dus ik heb er wel vertrouwen in. Na een week kreeg ik een mail van Jitske Vasbinder dat ik gewoon in Jong Oranje mocht blijven. Daar was ik echt heel blij mee. Na dit verloren seizoen, ga ik er straks weer vol tegenaan met als doel het JEK in Brussel.

NK 2011 in Heerenveen

Ook de week voor het NK gaan we met zijn allen weer op stage in Zandvoort.
Voor de stage hebben Kate en ik besloten dat ik dit seizoen helaas niet in actie ga komen.
Met mijn knie gaat het goed en was al weer goed bezig met de opbouw, maar kwam qua conditie echt veel te kort. Op een NK moet je kunnen knallen en helemaal klaar zijn om een mooie wedstrijd te laten zien. Ik vond het wel heel jammer, maar het kwam nog net iets te vroeg. Ben natuurlijk wel gewoon bij de meiden gebleven en heb genoten van de prestaties van alle meiden op het NK. Doordat ik niet meegedaan heb, maakte ik ook geen kans op het EYOF, want dat was wel mijn doel voor dit seizoen. Maar blessures heeft iedereen mee te maken, dus daar ben ik niet alleen in. Chantysha zit wel in het traject en ik hoop dat zij meegaat naar het EYOF.
Ook is het NK een kwalificatiemoment om in Jong Oranje te blijven of te komen. Door niet mee te doen, heb ik de limiet niet gehaald. Er zijn twee testmomenten in het jaar. Dat is na het NK en in december. Je kunt je daar voor inschrijven en dien je te worden uitgenodigd door de KNGU. Uiteraard had ik me ingeschreven en werd ook uitgenodigd. Op 27 juni is deze testtraining.

Uitreiking sportmedaille Gemeente Haarlemmermeer

De week voor de halve finale ere-divisie en de finale voor de talenten- en 1e divisie turnsters zijn we met de Bato en Pax selectie op stage gegaan. We sliepen in Center Parcs in Zandvoort en trainden in onze eigen zaal. Voor mij was er minder druk, want ik was nog niet klaar voor de halve finale. Ik kreeg dispensatie. Ik ben gewoon lekker doorgegaan met mijn opbouw en ik hoop aan de finale mee te kunnen doen. Ik op woensdag naar huis gegaan vanwege een huldiging voor de topsporters, welke een 1e, 2e of 3e plaats op een WK, EK of NK gehaald hebben. Casimir en ik waren ook genomineerd voor onze prestaties in 2010. Ik was 3e AA en 1e op vloer en 2e op brug tijdens het NK.
Het was ontzettend leuk gedaan door de gemeente. We kregen een mooie medaille en een bos bloemen en leuke foto’s met de wethouder en de groep.
Ik vind dit echt heel motiverend voor alle sporters in de Haarlemmermeer.

Pre Olympic Youth Cup in Duitsland

Ik was ingeschreven voor dit toernooi, maar was nog niet hersteld van mijn knieblessure. Chantysha zou voor mij in de plaats gaan, maar die had tijdens de training haar hand geblesseerd. Een breuk in haar vinger. Julia Bombach is toen ipv van ons gegaan. Ik ben wel meegeweest en het was heel gezellig.

Voorjaarsvakantie

De voorjaarsvakantie begon met een trainingsstage van Jong Oranje en Oranje in Heerenveen. Ik ben nog herstellende van mijn knieblessure. Het gaat wel beter, maar je moet ook weer vertrouwen in die knie krijgen. Je bent gewoon bang dat deze er weer uitschiet. Dus echt vol meedoen ging nog niet, maar het was wel weer ontzettend leuk allemaal bij elkaar. Ook kregen we een dans te leren van Patrick en dansen is na turnen wel mijn tweede passie, dus dat vond ik ontzettend leuk. Na de jong oranje stage gingen wij door naar Almelo, waar wij met Bato een trainingsstage hadden.
Wij reden met Vincent mee, want Kate was naar huis gegaan. Die had erg last van een bobbel onder haar oksel. Ze was in Heerenveen naar het ziekenhuis gegaan, maar die wilde toch dat er nader onderzoek kwam en dan was het beter om dit te doen in je eigen omgeving. Dus dit vonden we wel heel vervelend voor Kate. Gelukkig was er niets ernstig, het was een flinke spierscheuring. Dus Kate kwam later ook weer naar Almelo toe.

Chantysha en Shirley weg bij Turning Spirit

Half april kreeg ik te horen dat Chantysha en Shirley besloten hadden om Turning Spirit te verlaten. De reden is voor mij niet vreemd, want mijn reden van weggaan bij Turning Spirit kwam overeen. Maar het zijn altijd moeilijke beslissingen. Omdat zij midden in het seizoen zaten zijn ze allebei bij Bato komen trainen, want Kate dacht echt aan die meiden en vond dat ze zo midden in het seizoen wel door moesten trainen. Shirley wilde graag naar Heerenveen, maar wilde wel graag groep 8 op haar school afmaken. Dat kan ik me wel voorstellen het is toch afscheid nemen van 8 jaren. Shirley traint dus doordeweeks bij ons en in het weekend bij Heerenveen. Chantysha wilde eerst weer even lekker trainen en kijken waar zij graag wilde trainen.
Ik vond het wel heel leuk dat mijn trainingsmaatjes nu bij Bato kwamen trainen. Chantysha heeft na een aantal weken besloten dat zij graag bij Bato wilde blijven, dus duo penotti traint weer samen.

2 april Modeshow Hilvershof te Hilversum

We hadden van de week bij mijn ouders op kantoor met zijn allen nog even geoefend. Daisy, Sybine en Angèle deden ook mee, dus dat vond ik wel leuk. Petra de vriendin van mijn moeder is PR en Marketingmanager van dit winkelcentrum en de winkeliers wilde graag een modeshow en Petra vond ons daar wel typetjes voor.
Toen we aankwamen was er een leegstaande winkel waar onze kleding op rekken met spiegels was neergezet. We wisten nog niet wat we moesten dragen, dus dat was wel spannend. Ik had niets te klagen, ik moest voor de WE de kleding showen en ook voor Livera badmode. We moesten eerst naar de kapper en daarna naar de visagie en daarna moesten we naar een schoenenwinkel schoenen bij onze outfits zoeken. Om 14.00 uur begon het. Het was echt gaaf om te doen. Wel rennen en vliegen om weer op tijd klaar te staan met je volgende set aan. Maar we vonden het hartstikke gaaf en de winkeliers waren erg tevreden over ons.

21 maart AMC gips eraf

Eindelijk, wat duurde die twee weken lang met je been tot bijna aan je lies in het gips. Zelfs in de auto moest ik constant achterin, want voorin ging niet. Raar hoor. Maar gelukkig vandaag gaat het eraf en dan in zo’n prachtige brace, die helemaal op maat gemaakt is. Nadat ze het gips eraf gehaald hadden, wat ook een heel raar gevoel is, werd mijn brace omgedaan. Ik vond dat ding meteen al niet lekker zitten, maar je denkt het zal wel zo horen. Kreeg al snel van die vochtophopingen en vond het echt heel vervelend. Dus ’s nachts hield ik hem al niet om en deed ik een andere soepelere brace om. Werd niet echt beter, dus vrijdag aan het eind van de dag maar met Liesbeth naar het ziekenhuis gegaan. Dr. Kerkhofs zei dat ik die brace niet hoefde te dragen. Als je het met die andere brace lekkerder vindt moet je die gewoon dragen.
Mijn knie ging goed, dus ik kon met revalidatie gaan beginnen. Eindelijk weer iets doen, want je kunt weining met zo’n been in het gips.

Op 2 april zou ik meedoen aan een modeshow, ik hoop dat mijn been dan al weer sterk genoeg is om mee te lopen. Zal in ieder geval niet op hakken gaan lopen. Ga ervan uit dat ik niet mee kan doen en als het wel lukt zou ik het leuk vinden. Hou jullie op de hoogte.

Uitslag MRI en foto’s AMC maandag 7 maart 2011

Spannende dag. Vandaag krijg ik de uitslag van de mri en de foto’s. Had het idee dat het allemaal wel goed zou komen, want ik had geen pijn meer en mijn knie was ook niet echt dik meer. Vol goede moed het ziekenhuis in en met mijn been in het gips het ziekenhuis uit. Dat had ik dus niet verwacht.
Er zit een scheur in mijn knieschijf en op 10 maart krijg ik nog een CT scan om te kijken of er geen schade aan mijn meniscus is. Heb dus nu een prachtig paars gipsbeen van mijn lies tot aan mijn enkel. Dit moet ik twee weken omhouden en ondertussen moet ik een brace aan laten meten, zodat ik na het gips in een brace gezet wordt. Ben dus wel even onderweg met mijn knie. Van dat gips wordt ik niet echt heel blij. Kom amper de auto in, languit op de achterbank is het makkelijkst, maar wel ongezellig.
Een operatie is een overweging om het in de toekomst te voorkomen, dat mijn knie weer uit de kom schiet. Maar daar moet ik de komende tijd maar even over gaan nadenken. Volgende bezoek bij Dr. Kerkhoffs kom ik maar met mijn vragenlijstje. Julia, Maartje en Mara zijn samen met Edwin een dagje bij ons komen trainen. In de middag zijn we bij mij thuis gaan lunchen. Het was erg gezellig.

Ik hou jullie uiteraard op de hoogte hoe het met mij gaat, maar voorlopig is er weinig nieuws te melden.

Groetjes, Linda

Stage Jong Oranje St. Etienne 21 t/m 27 februari 2011

Maandag 21 februari was het zover. Op trainingsstage met de meiden van Jong Oranje.
Onze reis begon voor Kate al niet lekker. We gingen haar ophalen, maar ze was hartstikke beroerd. De dag ervoor had ze met Jaeger een hele harde trap tegen haar neus gehad. Denk dat ze daar zo beroerd van was. Noodstop onderweg, ik had het zo te doen met Kate.
Ze heeft de reis overleefd en het ging per dag beter. Na twee dagen was ze weer de oude. De reis verliep goed. We vlogen op Lyon en vandaar met een busje naar ons hotel. Ik was ingedeeld in de kamer bij Daphne en Djaniek.
Eerste dag was reizen, diner en informatie over de trainingsstage. De tweede dag hadden we 2 trainingen. De trainingsaccommodatie is echt prachtig. Moesten uiteraard even wennen aan Gymnova toestellen, onze voorkeur blijft toch altijd uitgaan naar J&F en Bosan. Maar wat ze daar allemaal niet hebben is geweldig. De trainingen gingen heerlijk. Op de derde dag gingen we een spel met Sophie (van pro patria) doen. Een heel leuk spel. Chantysha en ik stonden in de finale en uiteindelijk heeft Chantysha gewonnen. In de middag hadden we gewoon training.
Helaas sloeg het noodlot bij mij op vrijdag aan het eind van de tweede training toe. Ik had als laatste toestel balk. Kate wilde graag dat ik wat oefeningen zou doen i.v.m. de aankomende kwalificatie wedstrijden. Ik was wel moe, maar dacht kom op Mayelin. Ging losse overslag op de balk doen, maar miste net de juiste afzet, waardoor ik niet goed landde en mijn knie een rare beweging maakte. Ik kende dit gevoel en dacht oh nee, niet weer. Mijn knie luxeerde, die schiet er dan even uit en weer erin. De vorige keer was ik vier weken uit de roulatie, dus ik baalde verschrikkelijk. De franse fysiotherapeut had nog nooit zo’n mobiele knie gezien. Ik ben hypermobiel. Dit heeft voordelen, maar ook nadelen. Gelukkig is het niet zo dik als de vorige keer, maar de wedstrijd van volgende week kan ik wel vergeten. Heb twee dagen in een brace gelopen. Helaas kon ik met het avondje bowlen niet meedoen. Op de laatste trainingsdag mocht ik van José jureren. De meiden die meedoen aan de kwalificatie wedstrijd gingen een wedstrijdrondje doen. Maartje, Julia, Lisa en Saskia. Elise en Chantysha staan ook ingeschreven, maar zijn geblesseerd en weten nog niet of ze dan al klaar zijn. Ik vond dat heel leuk om te doen.
Tijdens de terugreis was de landing lekker spannend met de wind die er stond. Leuk stel gillende keukenmeiden in het vliegtuig. We hebben het ontzettend gezellig gehad. Meiden ik vond het super gezellig en trainers allemaal weer super bedankt voor de begeleiding en de gezelligheid. Woensdag 2 maart heb ik een MRI en een CT Scan van mijn knie en maandag 7 maart een afspraak met de orthopeed over de uitslag. Dit heeft Liesbeth allemaal snel geregeld. Dat is wel superfijn. Ik denk dat het allemaal wel meevalt, maar we moeten toch kijken wat te doen, zodat dit niet nog vaker gaat gebeuren. Ik kom zaterdag wel de meiden aanmoedigen. De nummers 1 en 2 van de junioren mogen naar een toernooi in Lugano en de nummers 3 en 4 gaan naar een toernooi in Duitsland. Het is wel een troost dat wij met Bato sowieso naar het toernooi in Duitsland gaan, dus dit keer heb ik me via mijn eigen club gekwalificeerd. Hihi. Ik hou jullie op de hoogte over de uitslag van mijn knie.

Distictskampioenschappen 13 februari 2011 Beverwijk

Afgelopen zondag waren de districtskampioenschappen in Beverwijk. Het is altijd de vraag wie komt er en wat gaan zij turnen op de wedstrijd. Dat komt door de toestellen. Het zijn helaas geen fijne toestellen en daarom willen de trainers en turnsters geen risico nemen.
Van Elise had ik al vernomen dat Turning Spirit niet mee zou doen, dus bleef ik bij de junioren als enige over. Kate had besloten dat ik alleen vloer en balk zou doen. Vloer om mijn nieuwe vloeroefening een keer uit te proberen met alleen basisseries en balk is nooit slecht voor mij, maar ook gewoon met basiselementen. Ze gingen allebei prima, vergat alleen een stuk van mijn balkoefening. Ben heel blij met mijn vrije oefening en vond het ook heel leuk om deze te kunnen doen. Ben helemaal gewend bij Bato en heb het erg naar mijn zin. Met onze nieuwe turnpakjes was het niet helemaal goed gegaan. De pasvorm van de pakjes was niet goed. SportEmotion heeft ze toen door een andere leverancier laten maken. Afgelopen week waren de paspakjes binnen en Annabelle, Pien en ik mochten ze aan op de wedstrijd. Ik vind het echt een heel mooi pakje met een mooi lijnenspel erin. We zijn dus helemaal mooi in het zwart, rood en wit. Die kleuren zijn bekend voor mij. Er komen ook nog mooie buitenjassen. De andere meiden van Bato liepen nog in het wedstrijdpakje van vorig jaar, maar de pakjes zullen nu niet meer lang op zich laten wachten en dan lopen we allemaal weer mooi in hetzelfde.

Volgende week ga ik op trainingsstage met de KNGU naar St. Etienne. Het is de Jong Oranje groep. We gaan met Julia, Maartje, Lisa, Saskia, Chantysha, Elise, Daphne en Djaniek. Heb er veel zin in. Na de stage schrijf ik weer een stukje hoe het geweest is.

KNGU Nieuwjaarsbijeenkomst

Afgelopen zondag waren de Oranje en Jong Oranje turners/sters met hun ouders uitgenodigd voor de nieuwjaarsbijeenkomst. Deze werd gehouden op een leuke locatie in Utrecht. Per 1 januari zijn overgegaan van de OJTS selectie naar de Jong Oranje Selectie. Daar ben ik heel blij mee.
Het was ontzettend leuk om iedereen weer te zien en voor mij was het even geleden dat ik mijn turnmaatjes heb gezien. Ik heb aan het begin van het jaar besloten om naar een andere club te gaan. Dit is Bato Haarlem geworden. Je gaat dan goed nadenken of je naar het CTO in Heerenveen moet gaan, maar daar zit wel aanvast dat ik in een gastgezin moet en dat vind ik op dit moment nog te moeilijk. Over de reden van mijn overstap wil ik niet te veel zeggen. Partijen hebben daar ieder hun eigen gedachten over. Turnen is nog steeds mijn lust en mijn leven en als je merkt dat door bepaalde zaken dat minder gaat worden, dan moet je stappen ondernemen waarvan je denkt, dat die voor jezelf het beste zijn.
Ik wil iedereen bij TS ook bedanken voor de afgelopen jaren en zal mijn turnmaatjes heel erg gaan missen, maar gelukkig kom ik ze overal nog tegen. Ben vanaf 3 januari bij Bato begonnen en ik heb het erg naar mijn zin. Tess, Celine, Epke en de hele WK damesploeg gefeliciteerd met jullie Sport- talent, vrouw, man en ploeg van het naar prijs.

Vakantie in de Dordogne met Elise

Op vrijdag 24 december zijn wij om kwart over tien vertrokken. Het ging allemaal lekker tot we bij Parijs aankwamen. File, heel Parijs trok erop uit. We hebben 3,5 uur vast gestaan in Parijs. Mijn moeder is echt een file held. Die blijft vrolijk. Het werd een lange rit, want bij Limoges nog een keer 2 uur file. We hebben er 15 uur over gedaan, waar we normaal 8,5 uur over doen. We hebben echt gerelaxt. Geloof dat we de eerste dagen het huis niet uit geweest zijn. Elise en ik waren begonnen aan Make it or Break it. Die Amerikaanse turnsoap. Echt heel leuk en geen Nederlandse ondertiteling dus dat is wel goed voor ons Engels. We hebben ook weer leuke kerstcadeautjes gehad. Een hele rustige vakantie waar wij ook wat krachttraining en lenigheid gedaan hebben en wat gewinkeld en vooral heel veel lol gemaakt. De foto’s kunnen jullie op de site terugzien. Elise en ik waren ook grote helden met ons kindervuurwerk. Maar we zijn nu kindervuurwerk specialisten en zijn klaar voor volgend jaar klaar "het echte grote werk". Jelte is na de kerst ook nog gekomen en die is op oudejaarsdag weer teruggevlogen.

OJTS Trainingsstage in Almelo van 19 t/m 21 december 2010

Heerlijk de schoolvakantie is begonnen, daar was ik wel aan toe.
We gaan met alle meiden in de OJTS voor drie dagen met Stage in de nieuwe hal van Bosan Ton. Zondag aan het begin van de middag moesten wij er zijn. Mijn moeder heeft Elise en mij daarheen gebracht. Omdat Gerrit naar Canada is gegaan kregen wij nu les van Vincent en Marja. Ik heb die drie dagen echt heerlijk getraind en ik vond het heel gezellig. Van TS sliepen we gezellig met elkaar op een kamer. Vond het echt heel leuk.
Nu nog twee dagen trainen bij Turning Spirit en dan gaan we lekker op vakantie en Elise gaat gezellig met mij mee. De zaal bij TS is al helemaal afgebroken want in het nieuwe jaar gaan we de nieuwe zaal in. Alleen een kleine tegenslag de zaal is na de vakantie nog niet gereed. Maar het zal uiteindelijk allemaal goed komen.

Iedereen hele Fijne Feestdagen en een goed uiteinde. Dikke kxs Mayelin

OJTS Interland Arques 3 december 2010

Na mijn interland in Klagenfurt twee dagen naar school en dan met Chantysha, Claudia en Olga Blom op naar Arques. Op donderdag hebben wij eerst nog een lichte ochtendtraining gedaan en daarna zijn wij met Claudia vertrokken naar Rotterdam om Olga op te halen. We konden niet echt hard rijden want met de weersomstandigheden was het nog niet helemaal OK.
Toen we aankwamen hebben we de zaal bekeken en een training gehad. Chantysha en ik zijn allebei geblesseerd dus helemaal ideaal is het niet. Chantysha aan haar voet en ik aan mijn rug. Ik heb de afgelopen twee dagen niets mogen doen en met Chantysha haar voet ging het ook niet echt lekker. Na de training moesten wij wachten op ons gastgezin. Met Claudia hadden we het er nog over gehad dat ik hoopte dat er geen katten zouden zijn, want daar ben allergisch voor. Iedereen werd opgehaald door het gastgezin, maar bij ons was het iets wat verwarrend. Uiteindelijk werden we door een Nederlandse mevrouw naar ons gastgezin gebracht. Wij hadden weer geluk, want ze hadden wel 5 katten in huis, dus ik kreeg het al spaans benauwd. Ik wilde hier echt weg. We hebben wat gegeten en zijn toen gaan bellen. Kregen Claudia niet te pakken, want die zat in een wedstrijdoverleg. Na veel gebel met mijn ouders en Claudia zijn wij laat in de avond bij ons gastgezin weggegaan en bij de trainers en juryleden in het hotel geplaatst. Daar waren Chantysha en ik erg blij mee. De volgende ochtend gingen wij trainen in de hal. We waren alleen een beetje verbaasd over onze tegenstanders!!! Nabieva uit Rusland en hele goede chinese meisjes. We dachten eigenlijk dat we in de verkeerde groep zaten. Zij waren toch allemaal wel een tikkeltje beter dan wij.
Even van de schrik bekomen en dachten we gaan er het beste van maken en onze eigen records proberen te verbeteren. We waren allebei nog nooit zo zenuwachtig geweest. Het bleek dat de wedstrijd een FIG wedstrijd was geworden en dat de indelingen dus daarom anders waren. De afgelopen twee jaar deden de anderen bij de Espoirs mee en wij moesten nu bij de junioren/senioren. We zaten gelukkig ook bij de beste landen ingedeeld – Rusland – China – UK.
Begonnen met Sprong Chantysha sprong vanwege haar voet geen Tshuki geschroefd, maar gestrekt en ik ook gewoon een hoek, omdat we weinig gesprongen hadden. Ging OK, maar ik ging wat scheef en kreeg daarom behoorlijk wat aftrek bij mijn landing. Met inturnen belandde Chantysha met haar afsprong dubbel hurk met haar benen op de hoge ligger en viel toen behoorlijk. Ik kreeg daar ook wel wat schrik van. Chantysha haar brug ging goed, want zij turnde voor het eerst endo jeager en die lukte echt top van Chant. Ik moest daarna en viel bij mij jeager. Baalde hier echt van. Bij mijn afsprong had ik het gevoel dat ik vastgelijmd zat en deed daarom een vreemde hurk salto af. Kreeg toch hetzelfde cijfer als Chantysha, die niet viel. Daar was ik wel blij mee. Balk ging bij mij verschrikkelijk. Viel drie keer, dus deze oefening ga ik maar snel vergeten. Chantysha bleef gelukkig wel op de balk. Tot slot mocht ik de wedstrijd om kwart over tien s’avonds afsluiten met mijn vloeroefening. Alle ogen op mij gericht, terwijl ze net de mooiste Russische en Chinese oefeningen gezien hebben. Ik weet je turnt voor jezelf, maar het is niet makkelijk. Dit zal ik allemaal nog moeten leren, maar ik was heel nerveus. Helaas vielen wij beide 1 keer op de vloer.
Dit was niet onze beste wedstrijd, maar we waren ook geblesseerd en op naar de volgende wedstrijd. Voor dit toernooi waren wij ook nog te licht. Nu het toernooi veranderd is kan er beter een senior en een 2e jaars junior heen gaan. Wij waren ook de jongste in het veld. Maar we kunnen wel zeggen dat we tegen Nabieva hebben geturnd.
Wij hadden de volgende dag geen toestelfinales. Elise Bats en Serena Vlijt deden ook mee, maar die waren ook wel onder de indruk van de tegenstanders en turnde ook niet zoals zij gewild hadden. Wij gingen de volgende dag naar de Kristallen fabriek. Dat was heel interessant en hebben nog wat cadeautjes gekocht. In de middag zijn we de toestelfinales gaan kijken en alles werd ook door Rusland, China en de UK gewonnen. Het banket in de avond was hartstikke leuk en iedereen kwam op ons af voor onze cadeautjes. Mijn moeder had weer leuke dingetjes gehaald.
We hebben het gezellig gehad en lekker gedanst met de meiden van Bosan. Volgende dag naar huis en dan weer nieuwe dingen leren voor aankomend seizoen.

Interland voor OJTS Alpen Adria Cup November 2010

Shirley, Elise, ik en Sanna van Bato waren uitgekozen om uit te komen voor Nederland op de Alpen Adria Cup.
We zijn op woensdag met Wolther en Kate naar Almelo vertrokken. Daar hebben wij in de middag getraind en zijn we in de avond naar Dusseldorf gereden hebben daar in een hotel overnacht. Jurylid Toos was ook met ons mee. De bagage paste niet allemaal in de auto, maar omdat mijn moeder en Herma ook meegingen hebben zij onze bagage meegenomen en dat in de avond in ons hotel afgeleverd. Volgende dag gingen wij met het vliegtuig naar Klagenfurt. Het was een klein vliegtuig. Sanna en Elise vlogen voor de eerste keer, dus die vonden het best spannend. We hebben op de luchthaven ontbeten en zijn toen nog even op de luchthaven een geluksknuffel gaan kopen.
Op het vliegveld werden wij door de organisatie opgehaald en naar de jeugdherberg gebracht. In de middag hebben wij getraind in een klein zaaltje bij de hal. De volgende dag mochten we in de wedstrijdhal trainen. Zaal was lekker en het ging allemaal goed met de trainingen. Ik had echt zin in de wedstrijd en was voor het eerst totaal niet zenuwachtig. Sanna zat in de eerste wedstrijd en daar zijn wij eerste heen geweest om haar aan te moedigen. Sanna had niet helemaal haar dag. Maar zij turnde wel een muchina van brug af en die had ze tot stand. Super knap. Elise, Shirley en ik kwamen uit als team. We begonnen op balk Elise als eerste die ging goed en niet gevallen. Bij mij ging het ook goed. Ik was ook blijven staan en dat gebeurd niet veel bij mij. Had wel twee flinke wiebels, maar was echt blij. Shirley moest de balk helaas 1 keer verlaten, maar we hadden balk niet slecht gedaan.
Op vloer ging ik voor het eerst mijn nieuwe oefening turnen en ook met wat nieuwe onderdelen erin. Toen ik klaar stond voelde mijn benen aan als lood en werd daarom wel zenuwachtig. Mijn vloer oefening ging ook dramatisch. Kwam gewoon niet van de vloer af. Zat dus ook met drie series op mijn kont. Ik baalde verschrikkelijk en ook voor de ploeg. Vloer is toch altijd mijn beste toestel en nu verknal ik het zo. Elise en Shirley gingen goed. Gelukkig maar, want mijn punt kon natuurlijk niet meetellen. Sprong ging bij ons allemaal goed, maar we sprongen ook nog niets nieuws.
Op brug ging ik voor het eerst Endo Jeager turnen. Die ging goed in mijn oefening en daarna moest ik overvliegen, blijf ik met mijn voet achter de lage ligger hangen, val ik zo uit de lucht op de lage ligger. Wolther ving mij goed af, dus had ik geen pijn, maar Wolther denk ik wel. Jammer had graag een plus brug willen draaien. We wisten totaal niet hoe de andere het gedaan hadden, maar we dachten dat we geen kans hadden omdat we steken hadden laten vallen. We zijn als team 1e geworden. Voor de Roemenen dat is toch wel heel leuk. In de avond hadden we een banket en dat was heel gezellig. We waren bevriend geraakt met de meisjes uit Canada. Opeens kwamen er allemaal enge monsters het banket binnen vallen. Wat een paniek breekt er dan uit, echt eng. Dit is een jaarlijks feest in Klagenfurt. Op de foto’s kun je ons zien met zo’n monster. Op de vertrekdag sneeuwde het heel hard en er lag al een behoorlijk pak sneeuw. Het was nog afwachten of de vlucht wel zou gaan, maar gelukkig wel. Al vonden we het wel eng om zo op te stijgen. Het was een leuke ervaringen en we hebben het gezellig gehad. Op naar Arques met Chantysha.

Modellen party

Op 31 oktober gaf ik een feestje voor de turnmeiden. We hadden een model fotoshoot. Mijn moeder en haar vriendin Petra hadden een fotograaf, visagiste en een kapper geregeld om ons om te toveren in echte modellen. Het was echt supergaaf en heel gezellig met zijn allen.
De resultaten zul je op mijn site kunnen bewonderen, maar als je op de hyvespagina’s van de meiden kijkt zie je de resultaten al.

WK Rotterdam en J&F Workshop Rotterdam

We zijn weer lekker aan het trainen. OJTS meeting was ook leuk en daarna vierde ik mijn verjaardag voor familie en vrienden. Was heel gezellig en ik heb prachtige cadeaus gekregen. We vierden het in Restaurant Long Island in Hoofddorp. Chantysha en ik waren uitgenodigd om mee te doen aan de workshops die J&F verzorgden voor de trainers van alle deelnemende landen. Deze workshop werd geleid door Dieter een ex Oost Duitse Bondscoach samen met Justen Zuidema en Frank Rijken onder leiding van Rob Stout. We zijn een keer in de J&F showroom in Helmond met zijn allen wezen oefenen en daar werden dan ook de foto’s voor de brochure gemaakt. We moesten er om half negen zijn en daarom zijn we de avond van te voren met mijn moeder en Chantysha in het Best Western hotel gaan slapen. We hadden een pakje van GK gekregen voor de fotoshoot en de workshop tijdens het WK. Het was heel gezellig met de jongens en Rob.
Toen het grote WK. Wat was dat gaaf. Ik ben er bijna iedere dag geweest. Alleen bij de podiumtrainingen niet. Drie dagen waren wij ook actief voor J&F. De eerste dag dat was op de eerste kwalificatiedag van de heren gingen wij oefenen en de dagen erna moesten wij voor publiek de nieuwe hulpmaterialen die door J&F zijn ontwikkeld demonsteren. Het mooist vond ik de nieuwe balk met aan de twee uiteinde een verbreding voor de afsprong. Dit is wel een stuk veiliger. Ik dacht die komt volgend jaar op de markt, maar dat blijkt 10 jaar te kunnen gaan duren. Jammer ik denk dat ik dat in mijn carriere niet meer ga meemaken.
Het waren leuke dagen en er kwamen best veel mensen naar deze Workshops toe. We zijn met zijn vieren te bewonderen in de nieuwe brochuren van J&F. Foto’s kun je bekijjken bij media – foto’s – activiteiten. Van het WK heb ik echt genoten met uiteraard het hoogtepunt toestelfinales op zondag met EPKE. Wat een sfeer en het AHOY stond op zijn kop. Wij zaten echt op een mooie plek voor het rek. Ik was met mijn moeder Annabelle en Chantysha. Mooie afsluiting.